SC Remo

Veteranen van REMO kampioen 2015 2e Klasse Veteranen!

Op n mooie zondag ergens in april kon de veteranen 1 “het oogappeltje” van SC Remo kampioen worden, er moest alleen even gewonnen worden van DWO. Aangezien er ‘n heel programma was samengesteld en deze al om 09:30 begon, was ik al vroeg ik de auto gestapt om op tijd te zijn, en dat was ik, samen met Ghalied zaten we te wachten wat er allemaal zou gebeuren, nou mensen, er gebeurde helemaal niets, er kwamen alleen druppelsgewijs wat ploeggenoten binnenkomen…. ‘N paar gelukkige omdat de grote ploeg uit de lichtstad kampioen waren geworden, en paar waarvan je eigenlijk niet verwacht dat ze 40 minuten voor aanvang van de wedstrijd aanwezig zouden zijn, en als laatste onze echo koning, onze “kom op nou man” Adjai….. Johan had z’n grijp grage handjes al verbruikt om geld in te zamelen voor zijn afbetaling van de auto…. Eindelijk na de bespreking van Humprey, die hele ingewikkelde looplijnen gebruikte die op de deur waren getekend voor de F’jes, en ‘n wel hele opmerkelijke wissel, de meest stabiele constante, de man met de mooiste voorzet begon op de bank (ik dus), uiteindelijk konden we met ‘n vertraging van 10 minuten beginnen aan de wedstrijd. Ja sorry hoor maar over de wedstrijd kan ik vrij kort zijn, dit was gewoon ons slechtste wedstrijd van het seizoen, hier wat hoogtepunten van de wedstrijd: Dadou ging vlaggen, alleen hij vond het nodig om de vlag kapot te maken, jongens laat mij dit zeggen, wij zijn te gast op ‘n vereniging en laten we dan wel de spullen heel houden, we zijn geen pupillen meer, geldt dus ook voor jou Dadou, 1-0 Martin (Ronnie en ik geloofde onze ogen niet), er stonden wat supporters langs de dug-out, ze stonden maar te schreeuwen “hup mamoe, hup mamoe en dit bleef 15 a 20 minuten doorgaan, onze vol bezette bank met onder andere Humprey, Minodj, Ronnie en ik, keken elkaar aan van wie is toch die mamoe, weddenschappen werden afgesloten en wie stond met de handjes klaar om het geld te innen……. Juist, Johan….. Mamoe is dus Deepak, nooit geweten maar ik zal de volgende keer vragen of ze hem Emoe gaan noemen, die beesten zijn zo traag als wat, past beter bij Deepak, maar goed terug naar de hoogtepunten, in de 40e minuut had oudje Eugene ergens in z’n lichaam ‘n pijntje, en heb ik z’n plekje overgenomen, je zag gelijk dat het iets beter ging lopen, Rust was voor de toeschouwers n hoogtepunt, tijd voor iets lekkers, 2e helft, kwam Humprey, Minodj erin, er waren wat omwisselingen, en zo kwam de 2 blanke spelers (Mark en Dennis) tevens ook de knapste, dicht bij elkaar te spelen, het leek aan de linkerkant wel n geoliede machine, daar kan de rest van het elftal n voorbeeld aan nemen, 55e minuut 1-1, Jos wilde liever Joey dekken dan de tegenstander die scoorde, 2-1 Humprey stond heel toevallig op de juiste plek om de bal tegen de touwen te koppen, grote kans, na tikkie, takka voetbal tussen Mark en Dennis, polletje gooide echter roet in het eten, aantal wissels toegepast, 1 wissel is het vermelden waard, Lorenzo kwam in het veld, kreeg keurig ‘n bal aangespeeld, werd door 20 manĀ  gecoacht met dat er n tegenstander in z’n rug stond, niks hielp, wij denken nu dat hij al bezig was met z’n nieuwe baan die op maandag begon, 3-1 Martin, einde wedstrijd. Nu kon het feest losbarsten, we kregen ‘n bloemetje, ‘n medaille en er werd met champagne van de Action erop los gespoten, daarna werd het feestje nog dunnetjes overgedaan in de kleedkamer, met veel flessen drank, ‘n speech, en champagne van Inke, polo shirtje van ons zelf, en nog veel meer speeches van spelers, waaronder die van Humprey, hij vertelde daarin dat onze Arik (Milik) verplicht moest stoppen met voetbal, dat was het enigste smetje op onze kampioenschap, na de badscene zijn we in de kantine verder gaan feesten met alle spelers, vrouwen en kinderen of familieleden die we al het hele jaar niet hadden gezien, heerlijk gegeten die Jules voortreffelijk heeft gemaakt en vooral veel gedronken, het was vooral gezellig, alleen op ‘n gegeven moment ging Minodj kaarten met wat opaatjes, en nu snap ik het wel, want je voetbalt als ‘n opa, dus je past er goed bij.

Maar goed, mannen, even alle gekheid op ‘n stokje….. Wij als veteranen1 hebben n top seizoen gedraaid, het mooie is dat tijdens de wedstrijden ‘n aantal spelers aardig heftig tegen elkaar tekeer kunnen gaan, maar na de wedstrijd is alles weer okay, en drinken we daarna gezamenlijk onze drankjes. Sultan, Jos, Dadou, Joey, Ghalied, Lorenzo, Eugene Deepak, Soe, Humprey, Martin, Mark, Adjai, Arik, Ronnie, Johan, Minodj, ‘n beetje Mark Muzo, en natuurlijk mezelf, we mogen trots zijn. Op naar volgend seizoen in de 1e klasse. Bedankje op z’n plaats voor de spelers van het 1e, die hadden n fles drank voor ons klaarstaan, Minodj voor de Whiskey, Eugene voor de Bacardi lemon en Lorenzo voor de Bacardi, misschien ben ik nog wat spelers vergeten maar ook ik was de weg kwijt. Excuses daarvoor.

 

Verslag opgemaakt door onze enige echte Messi